EBKEMİYET Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

EBKEMİYET kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

EBKEMİYET: Dilsizlik. Konuşamamazlık.

Sponsorlu Bağlantılar

EBKEMİYET ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • EBKEMÎ: f. Dilsizlik, dili olmamak. Devamını Oku

  • EBKEM: (Bükm. den) Dilsiz. Konuşamıyan. Devamını Oku

  • LÂL Ü EBKEM: Şaşa kalmış. Sükuta mecbur olmuş. Susmuş. Devamını Oku

  • EBKEM Ü LÂL: Cevapsız bırakmak. Susmak. Dilsiz gibi sükût etmek. Devamını Oku

  • BEKAMET: Dilsizlik, dili olmamaklık. Devamını Oku

  • BÜKMÂ: (Ebkem. C.) Dilsizler. Ebkemler. Devamını Oku

  • TEKELLÜMÂT-I TESBİHİYE: Cenab-ı Hakk’ı tesbih eden kelâmlar, konuşmalar.(Demek faaliyetten gelen harekât ve zeval bir tekellümât-ı tesbihiyedir ve kâinattaki faaliyet dahi kâinatın ve envâının sessizce bir konuşması ve konuşturmasıdır. M.) Devamını Oku

  • MEŞVERET: Danışma. Konuşup anlaşma. Fikir edinmek için konuşup görüşme. Görüşme meclisi. (Bak: istişâre) Devamını Oku

  • SÜHAN-SENC: (C.: Sühansencân) f. Hesaplı ve ölçülü konuşan, lüzumsuz konuşmayan. Devamını Oku

  • HOŞGÛ: f. Hoş konuşan, tatlı dilli. Konuşmaları kırıcı olmayan. Devamını Oku

  • HOŞGÛ: f. Hoş konuşan, tatlı dilli. Konuşmaları kırıcı olmayan. Devamını Oku

  • LEHCE: Bir beldenin konuşma şekli, dil. Konuşma tarzı. Devamını Oku

  • MUHAVERE: (C.: Muhaverat) Konuşma. Görüşerek konuşma. Devamını Oku

  • MÜTEKELLİMÂNE: f. Konuşur gibi, konuşmak suretiyle. Devamını Oku

  • FASAHAT-PERDÂZ: f. Güzel ve açık konuşan. Fasih konuşan. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar