EBKEM Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

EBKEM kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

EBKEM: (Bükm. den) Dilsiz. Konuşamıyan.

EBKEM ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • EBKEM Ü LÂL: Cevapsız bırakmak. Susmak. Dilsiz gibi sükût etmek. Devamını Oku

  • EBKEMİYET: Dilsizlik. Konuşamamazlık. Devamını Oku

  • EBKEMÎ: f. Dilsizlik, dili olmamak. Devamını Oku

  • LÂL Ü EBKEM: Şaşa kalmış. Sükuta mecbur olmuş. Susmuş. Devamını Oku

  • A’CEMÎ: Aceme mensub. * Arapçayı iyi konuşmayan. Dilsiz. * Beceriksiz. Devamını Oku

  • İHRAS: Dilsiz olmak. Dilsiz kalmak. Devamını Oku

  • BÜKMÂ: (Ebkem. C.) Dilsizler. Ebkemler. Devamını Oku

  • GÜNG: Dilsiz. Devamını Oku

  • BEKİM: Dilsiz adam. Devamını Oku

  • LÂL: f. Dilsiz. Söz söyleyemiyen. Devamını Oku

  • EHRAS: Dilsiz. (Bak: Ahras) Devamını Oku

  • HARSA': Dilsiz kadın. * Gürlemeyen bulut. * Belâ. (Müz: Ahrâs) Devamını Oku

  • AHRES: Dilsiz, dili olmayan kimse. Devamını Oku

  • TEKELLÜMÂT-I TESBİHİYE: Cenab-ı Hakk’ı tesbih eden kelâmlar, konuşmalar.(Demek faaliyetten gelen harekât ve zeval bir tekellümât-ı tesbihiyedir ve kâinattaki faaliyet dahi kâinatın ve envâının sessizce bir konuşması ve konuşturmasıdır. M.) Devamını Oku

  • SAMMA: Sesi çıkmayan, sessiz. * Sağır ve dilsiz. * Katı ve son kaya. * Sağlam ve sert yer. * Belâ. * Zahmet, meşakkat. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar