DİVİT Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

DİVİT kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

DİVİT: Yazı yazmak için kullanılan hokka ve kalemi bir arada ihtiva eden mahfaza.

Sponsorlu Bağlantılar

DİVİT ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • VÂSITA: İki şeyi birbirine ulaştıran. * Aracı. Arada bulunan. Vasıtalık eden. Devamını Oku

  • VÂRİDÂT: (Vâride. C.) Kâr, gelir. * Vârid olan. Bir kimseye veya hazineye ait gelir ve paralar. * Hatıra gelen, içe doğan. Devamını Oku

  • ÇALA: İsimlerden önce kullanılarak, devam ve şiddetli ve pervasız kullanılmasını bildirir. Meselâ: Çalakalem: Çabuk ve gelişigüzel ve ilmi olmayan yazı yazmak. Devamını Oku

  • KALEM: (C.: Aklâm) Kamış. Yazı için ucu inceltilen bir nevi ince ve sert kamış. * Yazı yazmak için kullanılan her türlü âlet. * İfâde. Üslub. * Mâden, taş ve tahta üzerinde oymak için ucu sivri çelik âlet. * İnce boya, fırçası. * Yazı enva’ı. * Resim. Nakış. * Resmi dâirelerde kâtiplerin çalıştıkları oda. * Ağacı Devamını Oku

  • DÜRC(E): Kutu, kutucuk, küçük kutu. * Mücevherat kutusu. * Hokka gibi olan ağız, biçimli ağız. Devamını Oku

  • MÜTERAFIK: Arkadaşlık eden, refekat eden, beraber bulunan. * Bir arada, karışık, karışmış. Devamını Oku

  • HAVİ: İçine alan, ihtiva eden, kaplayan. Câmi’. * Biriktirici. * Kuşatan. Devamını Oku

  • MÜSTEV’İB: (Va’b. dan) İçine alan, ihtiva eden. * Tutan. Kaplıyan. Devamını Oku

  • TESVİD: Karartma. Yazı ile karalama. Yazmak, müsvedde yapmak. Devamını Oku

  • HÜKÜMNAME: f. Bir mahkeme veya hey’etin hüküm ve kararını hâvi vesika. Hükmü ihtiva eden kâğıt. Devamını Oku

  • BÂHİS: Anlatan. Bahseden. Araştıran. Araştırıcı. * Bir şeye dâir bilgileri içine alan. Bir mes’eleye dair beyanatı ihtiva eden. Devamını Oku

  • HARBÎ: Dâr-ül harbde bulunan ve müslim olmayan kimse. Arada anlaşma yapılmamış düşman. * Harbe mensub ve müteallik. * Tüfek temizliği için kullanılan demir çubuk. Devamını Oku

  • TAKYİD: (Kayd. dan) Kayıt ve şarta bağlanma. Şart koşma. Bağlama. Deftere yazmak. * Harfe nokta ve hareke koyma. Devamını Oku

  • KİTABET: Yazmak. Kâtiblik. Usulüne göre bir şeyi yazmak. Devamını Oku

  • MÜNKATI': (Kat’. dan) İnkıta eden, kesilmiş, kesilen. Aralıklı ve son bulan. * Arada bağ kalmıyan, ayrılmış. * Herkesten ayrılıp bir kişiye bağlı kalan. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar