DİL-RİŞ Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

DİL-RİŞ kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

DİL-RİŞ: f. Dertli, kalbi yaralı, gönlü yaralı.

DİL-RİŞ ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • DİL-HUN: f. Kalbi yaralı, yüreği kanlı. Mükedder, mağmum. Devamını Oku

  • FÜSÜRDE DİL (EFSÜRDE DİL): Kalbi donmuş. Hissiz. Kalbi katılaşmış. Devamını Oku

  • FİGÂR: f. Ceriha, yara. * İncinmiş, yaralı, müteessir manalarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Dil-figâr $ : Yüreği yaralı. Devamını Oku

  • DİL-AŞUB: f. Kalbi sıkan, yüreğe sıkıntı veren, gönle eza veren. * Kalbi meftun eden güzel. Devamını Oku

  • DİL-FİGAR: f. Gönlü yaralı, âşık. Devamını Oku

  • DİL-BESTE: f. Kalbi bağlı, âşık. Devamını Oku

  • DİL-MÜRDE: f. Duygusuz, kalbi ölmüş. Devamını Oku

  • DİL-DAR: f. Kalbi hükmü altında tutan. Sevgili, mâşuk. Devamını Oku

  • DİL-KEŞ: f. Gönlü çeken, kalbi cezbedici. Devamını Oku

  • DİL-AZURDE: f. İncinmiş. Gönlü, kalbi kırılmış. Devamını Oku

  • DİL-ŞAD: f. Sevinmiş. Kalbi hoş olmuş. Devamını Oku

  • DİL-ŞİKESTE: f. Kalbi kırık, gönlü kırılmış olan. Devamını Oku

  • DİL-ASUDE: f. Kalbi rahat. Devamını Oku

  • DİL-ÂRÂ(Y): f. Kalbi süsleyen, gönlü zinetlendiren. Devamını Oku

  • DİL-BER: f. Gönül alan, kalbi çeken. Güzel, dilber. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar