CENAİB Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

CENAİB kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

CENAİB: (Cenayib) (Cenibe. C.) Yedek hayvanlar, yedek binekler.

Sponsorlu Bağlantılar

CENAİB ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • CENA': Arka yumruluğu. Kamburluk. Devamını Oku

  • SEVAİM: (Sâime. C.) Otlak hayvanları. Çayıra başı boş salınan hayvanlar. * Zekâtı icab eden koyun, keçi, sığır, deve gibi çift tırnaklı hayvanlar. Devamını Oku

  • MÜKELLİB: Yırtıcı hayvanları ava alıştıran, avcılık tâlim edip öğreten. Devamını Oku

  • MAHALİB: (Mahleb. C.) Yırtıcı hayvanların tırnakları, çengelli pençeleri. Devamını Oku

  • BÜRSÜN: (C.: Berâsin) İnsan eli. * Vahşi hayvanların pençesi. * Develere vurulan bir nevi damga. Devamını Oku

  • NEZİB (NEZÂB): Geyik ve sair hayvanların cima zamanı çıkardıkları ses. Devamını Oku

  • CENİBE: (C.: Cenâib) Yedek hayvanı. Devamını Oku

  • PALAD: (Pâlâde) f. Yedek at. Devamını Oku

  • BÜHÜVV: (Behv. C.) Misafirlere mahsus odalar. * Hayvanlar için yerin altına yapılmış ahırlar. Devamını Oku

  • ZEBİB: Kuru üzüm. Kuru incir. * Yılan veya akrep gibi hayvanların zehiri. Devamını Oku

  • BİYOCOĞRAFYA: yun. Nebat ve hayvanların yer yüzünde dağılışını ve sebebelerini tetkik eden ilim kolu. Hayatî Coğrafya. Biyojeografi. Devamını Oku

  • HAYVANAT-I BAHRİYYE: Deniz hayvanları, denizde yaşayan hayvanlar. Devamını Oku

  • İHTİYAT: Sakınmak. İşleri iyi düşünmek. Tedbirlilik. İşlerde basiret üzere bulunmak. Yedek. Devamını Oku

  • HAYVANAT-I BERRİYYE: Kara hayvanları, karada yaşıyan hayvanlar. Devamını Oku

  • HAYVANAT-I EHLİYYE: İnsanlara alışık olan hayvanlar, evcil hayvanlar. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar