BÜRHAN-ÜT TEMÂNÜ’ Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

BÜRHAN-ÜT TEMÂNÜ’ kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

BÜRHAN-ÜT TEMÂNÜ': İstiklâliyet, ulûhiyetin zâtî bir hassası ve zaruri bir lâzımı olduğuna dair ve şirkin butlanını isbat eden delil ki; eşyanın yaradılışı müteaddit ellere ve esbaba verilse, âlemdeki nizam bozulup karışıklıklar çıkacağını gösterir, isbat eder.

BÜRHAN-ÜT TEMÂNÜ’ ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • BÜRHAN-I NÜBÜVVET: Peygamberliğin hak olduğunu isbat eden bürhan ve delil. (Bürhan-ı risalet de aynı mânâdadır.) Devamını Oku

  • BÜRHAN-I KATI’: Kat’î, en sağlam ve şeksiz delil. * Farsça bir lügat kitabının ismi.(İşte şu Zât (A.S.M.), şu mevcûdat Hâlikının vahdaniyetinin hakkaniyeti derecesinde hak bir bürhan-ı nâtık, bir delil-i sâdık olduğu gibi, haşrin ve saadet-i ebediyenin dahi bir bürhan-ı kâtıı, bir delil-i sâtııdır. S.) Devamını Oku

  • BÜRHAN-I NÂTIK: Konuşan bürhan. Mecaz olarak Peygamberimiz Hz. Muhammed (A.S.M) kastedilir ki; bütün hakikatları isbat ve izhar etmiştir. Devamını Oku

  • BÜRHAN-I İNNÎ: Hâdiselerden kanunlarına, neticelerden sebeblerine ve eserden müessire olan delil. Dumanın ateşe delil olması gibi. Devamını Oku

  • BÜRHAN-I LİMMÎ: Kanunlardan hâdiselerine, sebeblerden neticelerine ve müessirden esere olan istidlâl. Yani eseri meydana getirenden esere olan delil. Kablî delil. Ateşin dumana delil olması gibi.(Kelime-i şehâdetin iki kelâmı birbirine şahiddir. Birincisi ikincisine bürhan-ı limmîdir, ikincisi birincisine bürhan-ı innîdir. M.) (Bak: Limmî) Devamını Oku

  • KÜTÜB-Ü MÜNZELE: Vahiy ile Cenâb-ı Hak tarafından indirilmiş, ihsan edilmiş mukaddes kitaplar.(… Kur’anı nâzil eden Zât-ı Zülcelâl, Mu’cizat-ı Ahmediye (A.S.M.) ile, Kur’an vahiy olduğunu gösterir; isbat eder. Ve nâzil olan Kur’ân dahi üstündeki i’caz ile gösterir ki; Arştan geliyor. Ve münzel-i aleyh olan Resul-i Ekrem’in (A.S.M.) bidayet-i vahiydeki telaşı ve nüzul-i vahy vaktindeki vaziyet-i bihuşu Devamını Oku

  • BÜRHAN-I SÂTI’: Aşikâr, şeksiz ve şüphesiz, parlak delil. (Bak: Sâtı’) Devamını Oku

  • VAHDET: Birlik. Yalnızlık. Teklik. (Kesretin zıddıdır.) * Edb: İfade esnasında mevzuun haricine çıkılmaması, maksad ne ise yalnız ondan bahsedilmesi, sözün dallandırılıp budaklandırılmaması. * Tas: Allah’a yakınlık. Gönlünü, kalbini tamamen Allah ile meşgul etme hali.(Yüsr-ü vahdet; yâni birlik usulüyle bir merkezde, bir elden, bir kanunla olan işler; gayet derecede kolaylık veriyor. Müteaddit merkezlerde, müteaddit kanuna, müteaddit Devamını Oku

  • FÂSİD DAİRE: Man: A yı B ile, B yi A ile ispat etmek. Bir düşünceyi isbat etmek için isbat edilmemiş başka bir düşünceyi delil olarak kullanmak ve bunu da isbat için isbatı istenen ilk düşünceyi doğru sayıp buna delil diye kullanmak. Yani isbat edilen ile isbat edeni birbirine delil saymak olup isabetsizdir. Devamını Oku

  • NİZAM-I ÂLEM: Kâinatta Allah’ın koyduğu umumi nizam. (Nizam-ı âlem saadet-i ebediyeye işaret ediyor. S.) (Bak: Delil-i inayet) Devamını Oku

  • NÜBÜVVET DA’VA ETMEK: Peygamber olduğunu bildirip doğruluğunu isbat için deliller göstermek, peygamberliğini ileri sürmek. Devamını Oku

  • VÂCİB: (Vücub. dan) (C.: Vâcibât) Lüzumlu, mecburi olan. * Fık: Yerine getirilmesi her müslüman için gerekli ve borç olup, yapılmadığı takdirde büyük günah olan Allah’ın emirleri. Yapılması zannî delil ile belli olan. Terki câiz olmayan. Yapılması şer’an kat’i derecede bir delil ile sâbit olmamakla beraber, her halde pek kuvvetli bir delil ile sâbit bulunan şeydir. Devamını Oku

  • HÜKÛMET-İ MÜSTAKİLLE: İstiklâliyet ve hâkimiyet ve haklarını tamâmen hâiz olan hükümet. Devamını Oku

  • İMAN-I BİL-ÂHİRET: Âhirete, öldükten so a dirileceğine, haşir ve neşre, Cennet ve Cehennem’e inanmak.(Evet, subutî bir emri ihbar etmenin kolaylığı ve inkâr ve nefyetmenin gayet müşkül olduğu bu temsilden görülür. Şöyle ki:Biri dese: Süt konserveleri olan gayet hârika bir bahçe, küre-i arz üzerinde vardır. Diğeri dese: Yoktur. İsbat eden, yalnız onun yerini veyahut bazı meyvelerini Devamını Oku

  • DELAİL-İ NÜBÜVVET: Peygamberliğin hak olduğuna dair olan deliller.(Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm iddiâ-yı Nübüvvet etmiş; Kur’an-ı Azîmüşşan gibi bir fermanı göstermiş ve ehl-i tahkikin yanında bine kadar mu’cizat-ı bâhireyi göstermiştir. O mu’cizât, hey’et-i mecmuasiyle, dâvâ-yı nübüvvetin vukuu kadar vücudları kat’idir. Kur’an-ı Hakîm’in çok yerlerinde en muannid kâfirlerden naklettiği sihir isnad etmeleri gösteriyor ki; o muannid kâfirler Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar