BİNA-YI MECHUL Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

BİNA-YI MECHUL kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

BİNA-YI MECHUL: Fiilde fâilin, öznenin meçhul olması hâli. Meselâ: "Yazmak" fiilinin binâ-yı meçhulü olan "yazıldı" kelimesinde olduğu gibi. Fiilde fâilin belli olması hâlinde de "binâ-yı malûm" denir. "Nuri yazdı" gibi.

Sponsorlu Bağlantılar

BİNA-YI MECHUL ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • MECHUL: Bilinmeyen. Belli olmayan. Devamını Oku

  • MECHUL-ÜN NESEB: Kimin çocuğu olduğu bilinmeyen kişi. Devamını Oku

  • MECHUL-ÜL AHVAL: Kimin nesi olduğu bilinmeyen kimse. Devamını Oku

  • Fİ’L-İ MECHUL: Gr: Faili yani öznesi bilinmeyen fiil. Edilgen fiil. Mesela: Yazılmak, içilmek, vurulmak gibi. Devamını Oku

  • MECHULİYET: Bilinmezlik, mechullük. Devamını Oku

  • MEF’UL: Yapılan iş. Fâilin eseri. * Gr: Fâilin fiilinin te’sir ettiği şey. “Nuri kitabı okudu” cümlesinde, kitab mef’uldür. Devamını Oku

  • MUCİB-İ BİZZAT: İster istemez kendisi işi yapmaya mecbur olan. Serbest ve istediği gibi hareket edemeyen. (Meselâ: Güneş ışığının, güneşin kendi zâtının zaruri neticesi olması gibi.) Devamını Oku

  • BÂBİL KULESİ: Tevrat’ın rivayetine göre Hz. Nuh’un (A.S.) oğulları tarafından gökyüzüne ulaşmak için yaptırılmış büyük bir kuledir. Rabbimiz bu kulede çalışmakta olanların dillerini değiştirmiş ve birbirlerini anlamaz hale getirmiştir. Bundan dolayı tamamlanamamış ve 72 dil burada meydana gelmiştir. (Buna “tebelbül-i akvam” denir.) Müslümanlıkta, bu kuleyi Nemrud’un gökyüzüne yükselerek Allah’ın işlerine karışmak maksadıyla yaptırmış olduğu rivayet Devamını Oku

  • MÂ-İ MEVSULE: Buna ism-i mevsul de denir. Kendinden so a gelecek küçük cümleyi daha önce geçen cümleye bağlar. $ (Ketebtu mâ kultü: Söylediğimi yazdım, ne söyledimse yazdım) cümlesinde olduğu gibi. Devamını Oku

  • ÜMMİ: Anasından doğduğu gibi kalmış ve tahsil görmemiş, mekteb ve medresede okumamış kimse. Yazı yazmak bilmeyen. (Ümmi ile câhil arasında fark vardır. Ümmi yalnız okuyup yazmak bilmiyendir. Câhil ise, okuyup yazmak bilse de, bir şey bilmiyen kimsedir, her ümmi câhil değildir.) * Anaya mensub olan.(Mefhar-i Âlem (A.S.M.) hiç bir mektebde, medresede ve hiçbir beşerden tahsil Devamını Oku

  • MEF’UL-Ü SARİH: Doğrudan doğruya mef’ul demektir. Bir harf-i cerle ifâde olunmaz. “Nuri dalı kırdı” cümlesinde “dal” mef’ul-ü sarihtir. “Nuri daldan düştü” dersek, bunu arapça ifâde için (min) harf-i cerri ile söyleyebiliriz. İşte böyle harf-i cerle söylenen mef’ullere, “mef’ul-ü gayr-i sarih” denir. Bunlar mef’uldeki harf-i cerlerin adına göre isim alırlar. Meselâ: Mef’ul-ü maa, mef’ul-ü fih, mef’ul-ü Devamını Oku

  • NUR: Aydınlık. Parıltı. Parlaklık. Her çeşit zulmetin zıddı. Işık. * Kur’ân-ı Kerim. İman. İslâmiyet. Peygamber. * Zulmeti def eden, şule, ışık. (Bazılarınca ziya, nurdan daha sağlamdır ve daha hastır. Nur; dünyevî ve uhrevî olmak üzere iki nevidir. Dünyevi olanı da iki çeşittir: Biri: Envar-ı İlâhiyeden intişar eden nurdur. Akıl ve Nur-u Kur’an gibi. İkincisi: Görmekle Devamını Oku

  • NUR: Aydınlık. Parıltı. Parlaklık. Her çeşit zulmetin zıddı. Işık. * Kur’ân-ı Kerim. İman. İslâmiyet. Peygamber. * Zulmeti def eden, şule, ışık. (Bazılarınca ziya, nurdan daha sağlamdır ve daha hastır. Nur; dünyevî ve uhrevî olmak üzere iki nevidir. Dünyevi olanı da iki çeşittir: Biri: Envar-ı İlâhiyeden intişar eden nurdur. Akıl ve Nur-u Kur’an gibi. İkincisi: Görmekle Devamını Oku

  • TERKİB: Birkaç şeyin beraber olması. Birkaç şeyin karıştırılması ile meydana getirilmek. * Birbirine karıştırılmış maddeler. * Gr: Terkib-i nâkıs ve terkib-i tam olarak iki kısma ayrılır. Terkib-i nâkıs: Cümle kadar olmayan terkiblerdir. Terkib-i tam ise; bir cümleden ibarettir. Birbirine eklenen kelimelere terkib denir. Bunlar bir ismin veya sıfatın benzerleri arasında belirtilmesi için başına getirilen isim Devamını Oku

  • ÂNE: f. Kelime sonuna getirilerek zarfiyet ifâdesi için kullanılan nisbet edatıdır. Meselâ: Mütefekkirâne (: Mütefekkire yakışır halde) kelimesinde olduğu gibi. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar