BÎ-VEFA Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

BÎ-VEFA kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

BÎ-VEFA: f. Vefasız, dönek.

Sponsorlu Bağlantılar

BÎ-VEFA ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • VEFA: Ahdinde, sözünde durma. * Sevgi ve dostlukta sebat ve devam. * Ödeme. * Yetişme. * Dince ve akılca lâzım gelen şeyi yerine getirip uhdesinden çıkma. Devamını Oku

  • VEFA: Ahdinde, sözünde durma. * Sevgi ve dostlukta sebat ve devam. * Ödeme. * Yetişme. * Dince ve akılca lâzım gelen şeyi yerine getirip uhdesinden çıkma. Devamını Oku

  • YÂR-I BÎVEFÂ: Vefasız dost. Devamını Oku

  • İSTİVFA: Vefa istemek. Devamını Oku

  • LÂN: f. Hakikatsızlık, vefasızlık. Devamını Oku

  • BED-AHD: f. Ahdinde, sözünde durmayan, vefasız. Devamını Oku

  • NA-MİHR-BANÎ: f. Vefasızlık, sevgisizlik, muhabbetsizlik. Devamını Oku

  • NA-MİHR-BAN: f. Vefasız, sevgisiz, muhabbetsiz. Devamını Oku

  • İMRAC: Ahde vefa etmeme, sözden cayma. * Hayvanı çayıra salıverme. Devamını Oku

  • MÜSTEVFA: (Müstevfi) (Vefa. dan) Yeter, yetişir, kâfi derecede, yeteri kadar. * Tam, mükemmel. Devamını Oku

  • EVFA: Çok vefalı. Çok sadakatli. Ahdine vefası kuvvetli. * En çok. Pek tamam. * Tam yetişmek. Devamını Oku

  • HIYANET: Hâinlik. Vefasızlık. İtimadı kötüye kullanmak. Sözünde durmayıp oyun etmek. Devamını Oku

  • HERCAÎ: (Hercâyî) Her yerde bulunur, kendine mahsus belirli bir yeri bulunmayan. Serseri, derbeder. * Kararsız, sebatsız, vefasız, dönek, mütelevvin. Devamını Oku

  • TEŞEBBÜH-Ü Bİ-L VÂCİB: (Bak: Aristo) Devamını Oku

  • BÜREYDE BİN EL-HUSAYB EL-ESLEMÎ: Horasan diyarında en son hicri 62 veya 63 yılında vefat eden sahabedir. (R.A.). Müslümanların ilk sancaktarıdır. 177 Hadis-i Şerif nakletmiştir. 14 tanesi Buharî ve Müslim’de mezkûrdur. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar