BEYİN Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

BEYİN kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

BEYİN: t. Kafatasının en büyük kısmını kaplayan, kalınca ve dayanıklı üç zarla örtülmüş olan bir sinir merkezidir. Yumuşak ve beyazımsı bir kitle olan beyin, duygu ve bilgi merkezidir. Ak ve boz maddeden yapılmıştır ve iki yarım küre olarak yaratılmıştır. Yarım kürelerden birinde bir arıza sebebiyle bu merkezin vazifesini yapamaması hâlinde diğer yarım küre o vazifeyi yapmağa devam etmek ve ârızayı telâfi etmek özelliğinde yaratılmıştır. Meselâ: Bir yarım küredeki görme merkezi bozulsa insan kör olmaz. Diğer yarım küredeki merkez, bu vazifeyi devam ettirir.

BEYİN ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • BEYİNCİK: Art kafa çukurunda beyin kökünün üst arka kısmında bulunan merkezi sinir sisteminin bir organıdır. Mühim bir görevi, hareketlerimizin âhenk içinde olmasını sağlamaktır. Devamını Oku

  • BEYÛN: f. Afyon. Devamını Oku

  • SÂBIK-UL BEYÂN: Yukarıda söylenillmiş, zikri geçmiş. Devamını Oku

  • ÂNİF-ÜL BEYÂN: Biraz evvel bildirilen, az önce beyan olunan. Devamını Oku

  • BEYÛ: f. Gelin. Devamını Oku

  • UÇBEYİ: Hudutlardaki sancakbeyleri hakkında kullanılan bir tâbir idi. Orta çağlarda Türk Devletinin uçbeyleri yarı müstakil idiler. Bağlı bulundukları devletler zayıfladıkça istiklâl dereceleri artar, neticede müstakil devlet olarak ortaya çıkanlar olurdu. Akkoyunlular, Karakoyunlular ve nihayet Osmanlılar bu şekilde müstakil bir devlet olarak meydana gelmişlerdir. (O.T.D.S.) Devamını Oku

  • BEYÛG: f. Gelin. Devamını Oku

  • SANCAK BEYİ: Eyalet teşkilâtıyla timar usulünün cari olduğu zamanlarda beş on kazalık yerin mutasarrıfı ile sipahisinin kumandanına verilen addır. Osmanlıların ilk zamanlarında beylere yahut hükümdar evlâtlarına has olarak verilen mıntıkalara “Sancak” denilir, bu sancaklara tasarruf edenlere de “Sancak Beyi” adı verilirdi. Devamını Oku

  • BEYÛGANÎ: f. Düğün. Devamını Oku

  • BEYİT: (Bak: Beyt) Devamını Oku

  • BEYÛS: f. Arzu, istek, taleb. * Ümit. * Tamah. * Alçak gönüllülük. Mütevazilik. Devamını Oku

  • BEY’ U ŞİRÂ: Alım-satım. Alış-veriş. Devamını Oku

  • BEY’-İ BÂT: Kat’i satış. Devamını Oku

  • MERKEZ-İ TEŞRİ’: Kanun yapma merkezi. Devamını Oku

  • DİN: Ceza, ivaz. * İman ve amel mevzuu olarak insanlara Cenab-ı Hak tarafından teklif olunan Hak ve hakikat kanunlarının hey’et-i mecmuasıdır. Din, kâinatın, dünyanın hayatın ve insanın yaratılış gayeleri ve var oluş şekillerini açıklıyarak, onları mânasızlıktan ve abesiyetten kurtarır. İnsanların cemiyet hayatında barış içinde ve kardeşçe yaşamalarını sağlar, hakiki saadete ulaştırır. Dinin zayıfladığı cemiyetlerde ırkçılık Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar