BENDİDE Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

BENDİDE kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

BENDİDE: f. Esir, köle. * Bağlı, bağlanmış.

Sponsorlu Bağlantılar

BENDİDE ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • TERKİB-İ BEND: Edb: Birkaç bendden meydana getirilmiş manzumenin hususan gazel şekli olup müteaddit manzumeler birer beytle birbirine bağlanmıştır. (Bak: Terci’-i bend) Devamını Oku

  • TERCİ’-İ BEND: f. Gazel şeklinde aynı vezinde yazılı manzumelerin “vâsıta” denilen bir beyti ile birbirine bağlanmış şekli. Vâsıta beyti tekerrür ederse terci-i bend; tebeddül ederse (değişirse) terkib-i bend olur. Bendlerin her birisine, terci-i bendlerde “terci’hâne”; terkib-i bendlerde “terkibhâne” denir. (Edb. L.) Devamını Oku

  • BEND: f. Bağlanan. Bağlanmış. * Bağ. Boğum. Mafsal. * Su bendi. Baraj. * Gam. Gussa. * Mekir. * Hile. * Mülâhaza. Fıkra. Madde. * Aldatmak.* Birisini emri altına almak, bendetmek. * Edb: Baştan sona kadar aynı vezinli bir çok parçalardan meydana gelen ve kısım kısım gazel tarzında kafiyeleri değişen manzûmelerin her bir parçası. (Bak: Terkib-i Devamını Oku

  • KAL’A-BEND: f. Bir kale içinde yaşamağa mahkûm olmuş olan. Kal’aya bağlanmış. Devamını Oku

  • MÜVEKKED: Gereği gibi bağlanmış esir. Devamını Oku

  • BENDE: f. Bağlanmış olan. Köle. Esir. Hizmetçi. Hizmetkâr. Kul. Devamını Oku

  • MUY-BEND: f. Saç bağı. Devamını Oku

  • DİL-BEND: f. Gönül bağlıyan, seven. Devamını Oku

  • GİRİH-BEND: f. Bağcı, düğümcü. * Uçkur. Devamını Oku

  • ZİR-BEND: f. Kayış, kuşak, kemer. Devamını Oku

  • SİNE-BEND: f. Göğüs bağı, sütyen. Devamını Oku

  • END-BEND: f. Utanmış, mahcub. * Boğum boğum, kısım kısım, parça parça. Devamını Oku

  • BENDİŞ: f. Altın ve gümüş üzerine işlenilen nakış. Devamını Oku

  • GÎSU-BEND: f. Saç örgüsü, saç bağı. * Altundan yapılmış kadın tarağı. Devamını Oku

  • BER-BEND: f. Ufak çocuğu annesinin sırtına bağlamağa yarıyan göğüs kuşağı. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar