ABEL Osmanlıca ne demek?

Sponsorlu Bağlantılar

Sponsorlu Bağlantılar

ABEL kelimesinin Osmanlıca anlamı nedir?

ABEL: (C.: Abâl) Yassı ve enli yaprak.

ABEL ile alakalı bazı sözcükler ve Osmanlıca anlamı

  • AHSEM: Geniş yüzlü kılıç. * Arslan. * Enli, yassı ve yayvan burun. * Enli, yassı ve yayvan burunlu adam. Devamını Oku

  • MIHFAK: Enli yassı kılıç. Devamını Oku

  • SECER: Yassı ve enli. Devamını Oku

  • FATH: Yassı ve enli olmak. Devamını Oku

  • SULLA’: (C.: Sıllâ) Enli yassı taş. * Ot bitmeyen mevzi. Devamını Oku

  • DABBE: (C.: Dıbâb) Dişi kertenkele. * Kapıya koyulan yassı enli demir. Devamını Oku

  • SAFİHA: (C.: Safayih) Yüzün derisi. * Kapı tahtası. * Kâğıdın bir tarafı. * Yassı ve düz nesne. * Enli kılıç. (Bu mânâya C: Sıfâh) Devamını Oku

  • GAVC: Enli ve yassı olmak. * Muzdarip olmak, acı çekmek. Devamını Oku

  • PEHN: f. Enli, geniş, yassı. * Genişlik, enlilik. Devamını Oku

  • VARAKPARE: f. Kâğıt parçası. * Küçük yaprak. Yaprak parçası. * Ehemmiyetsiz yazı, tezkere. Devamını Oku

  • İNSAF: Yaprak yaprak olma, lime lime olup dağılma. Devamını Oku

  • LACİN: Ağaçtan dökülen yaprak. * Ağaçtan yaprak indirme. Devamını Oku

  • TASAFFUH: Yaprak yaprak olma. * Levha biçiminde olma, levha hâline konulma. Devamını Oku

  • ZÜRİBE (ZİRİBE): (C.: Zerâbi) Enli ve iyi döşek. Devamını Oku

  • PEHİN: f. Çok enli. Devamını Oku

Sponsorlu Bağlantılar